VACUÜM
In een oude wateropslagkelder onder de Maas reist een enorme, eindeloze galm door de ruimte. VACUÜM neemt je mee naar een ondergrondse wereld waar de vallende druppels uit het plafond ons tijdsbesef vervagen. Stemmen weerklinken in hypnotiserende aria's boven het water, op de achtergrond is een ritmisch gekabbel te horen. We zien niets, we horen alles. Tijd en ruimte worden één. Stilte krijgt plotseling een nieuwe betekenis, het kleinste geluid wordt groter dan ooit. De kelder verandert in een buitenaards landschap, een andere beschaving, een cocon. Je wordt kleiner. Je voelt je verbonden. Je past. De ruimte neemt het over. Stilte krijgt plotseling een nieuwe betekenis, het kleinste geluid wordt groter dan ooit. De kelder verandert in een buitenaards landschap, een andere beschaving, een cocon. Je wordt kleiner. Je voelt je verbonden. Je past. De ruimte neemt het over.
In opdracht van het O. Festival is VACUÜM speciaal voor deze unieke ruimte gecreëerd. Met de afmetingen van een voetbalveld en een echo van 30 seconden componeerde en regisseerde Mees een stuk waarin de zangeressen Annelie Koning en Laura Polence hun lichamen en stemmen door deze waterkelder bewogen, waardoor een unieke geluids- en visuele ervaring ontstond.
VACUÜM speelde meer dan 30 uitverkochte voorstellingen. Nederlandse nationale kranten (NRC, Volkskrant) prezen de voorstelling en noemden het ‘adembenemend’ en het hoogtepunt van het O. Festival. ****
CO-PRODUCTIE
O. Festival for Opera. Music. Theatre.
COMPOSITIE & REGIE
Mees Vervuurt
PERFORMERS
Annelie Koning & Laura Polence
DRAMATURGIE
Roel Meijvis
LICHT ONTWERP
Tim Vermeulen
PRODUCTIE & TECHNIEK
Lique van Gerven & Egbert Davids
BEELD
Tibor Dieters
CREDITS
“VACUÜM” is ronduit adembenemend. In de ondergrondse ruimte, waar het aardedonker is, speelt regisseur-componist Mees Vervuurt een spel met licht en klanken. Een echo duurt in deze kelder een halve minuut, dus ieder geluid is een statement. (…..)
De kelder verandert in een buitenaards landschap, een andere beschaving, een cocon. Pas als de zangers aan het einde van de half-uur-durende trip tevoorschijn komen, ontdek je dat er geen groot koor was, maar slechts twee verloren dobberende zielen.
NRC - ****